Aandachtstekortstoornis…

Onderwijsland. Een land met een uitgebreide eigen taal. En afkortingen. Pro en vmbo zonder LWOO. Een OPP waarbij je elke keer denkt: ik houd een P over.

Er is inclusie in de school –ja, kom er allemaal bij – en tegelijk uitsluiten bij de CITO, correctie van de meting –behalve jij.

Regulier, bijzonder, speciaal onderwijs. Een multidisciplinair overleg, OT (waarbij sommige ouders gelijk van kleur verschieten, omdat ze denken dat ze Onder Toezicht worden gesteld) of andere vormen van overleg. Gesprekken over iets waarvan het kind niet eens weet dat het een probleem is.

Praten over kinderen levert tot nog toe gekke rookgordijn-taal op. We bedenken dat zo makkelijk achter ons bureau, met het DSM-handboek in de hand. Lekker veilig in onderwijsland, met onze eigen taal. Er is geen speld tussen te krijgen.

Als kinderen nou eens wat taal mochten bedenken voor onderwijsland, hoe zouden we dan met elkaar praten?

Zouden we het dan hebben over echte dingen? Liefde, leven en spelen? De cavia die net is overleden of misschien wel wat groters, dat je ouders zijn gescheiden? Dat er thuis ruzie is? Dat je steeds op je kop krijgt omdat je zo enthousiast bent op het verkeerde moment. Dat de rekenles veel te lang duurt en dat de juf veel te lang praat? Dat eerst rekenen en daarna met de lego spelen best heel goed werkt. Zeggen ze dat dan gewoon?

In ieder geval echte woorden en echte dingen. En dat scheelt al een heleboel rook.

Aandachtstekortstoornis, echt waar, zo’n lang woord voor als je een aandachtstekortstoornis hebt. Wat heb je eraan?

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *